ေငြေဆာင္ကမ္းေျခတြင္ ျဖစ္သည္။
အခ်ိန္က ေန႔လယ္ ၂ နာရီထုိးခါနီးၿပီ။ ေနက အေတာ္ပင္ပူပါသည္။ ကမ္းေျခတစ္ေလွ်ာက္မွာ ငါးပိုက္ဆြဲေနသည့္ တံငါသည္မ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ေနပူပူထဲတြင္ ဓာတ္ပံုလုိက္႐ိုက္ေနသည္။ ကမ္းေျခတြင္ ပိုက္ဆြဲေနသူမ်ားကေတာ့ ဘယ္လိုရွိသည္မသိ။ ေသာင္ျပင္ေပၚတြင္ ငါးမ်ား သူတုိ႔ေနပူလွန္းေနသည္ကို ဓာတ္ပံု႐ိုက္ေနရင္း ေနပူလွန္းသူမ်ားထဲတြင္ ၀င္ကူေနသည့္ ကေလးတစ္ေယာက္၏ေျခေထာက္ကို သတိထားမိလုိက္သည္။
ကေလးမေလးက အသက္ရွစ္ႏွစ္၊ ကိုးႏွစ္အရြယ္ေလာက္သာရွိၿပီး ေျခေထာက္တြင္ အမာရြတ္မ်ားမွာ အစင္းလုိက္အစင္းလုိက္ ျဖစ္ေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္က ဘာျဖစ္တာလဲဟုေမးေတာ့ သူ႔အေဖက ရခုိင္သံလား၊ ထား၀ယ္သံလားေတာ့ မေျပာတတ္။ ထိုကဲ့သို႔ အသံ၀ဲ၀ဲျဖင့္ နေပါက္မပါလို႔ေလ။ ေျပာစကား၊ ဆုိစကား နားမေထာင္မလို႔ ႐ိုက္တာ။ နားမွာ အေပါက္မပါတဲ့ ကေလးေတြက အဲဒီလို႐ိုက္ေပးမွရတယ္ဟု ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပန္ေျပာသည္။


















